Ik weet hoe het is om veel verantwoordelijkheid te dragen, veel ballen in de lucht te houden en ondertussen soms te vergeten om stil te staan bij de vraag:
Hoe gaat het eigenlijk met míj?
Ondernemen loopt als een rode draad door mijn leven. Op mijn 22ste startte ik mijn eerste onderneming, die ik ruim tien jaar leidde. Sindsdien heb ik verschillende organisaties opgebouwd en aangestuurd en in 2020 schreef ik mijn boek Zo doe je dat – van laagopgeleid tot zakenvrouw.
In al die jaren heb ik vooral geleerd hoeveel er gebeurt onder de oppervlakte.
Waarom nemen we zo makkelijk te veel verantwoordelijkheid? Waarom passen we ons aan? Waarom weten we rationeel heel goed wat goed voor ons zou zijn, maar lukt het soms toch niet om daarnaar te leven?
Die nieuwsgierigheid bracht mij steeds verder richting persoonlijke ontwikkeling, NEI en systemisch werk.
In mijn praktijk staat daarom niet één methode centraal.
Jij staat centraal.
Dat betekent dat we niet beginnen met de vraag welke techniek of werkvorm nodig is, maar met wat er in jouw leven speelt. Waar loop je tegenaan? Wat blijft terugkomen? Wat raakt je? Waar verlang je naar?
Soms is een goed gesprek precies genoeg om iets zichtbaar te maken. Op andere momenten kan NEI of systemisch werk helpend zijn om verder te verdiepen. We kijken samen naar wat op dat moment passend voelt.
Ik wil een plek creëren waar je niet hoeft te presteren, niets hoeft op te lossen en niet eerst precies hoeft te weten wat er aan de hand is. Waar ruimte is om eerlijk te kijken naar jezelf en te ontdekken wat jij nodig hebt om weer meer vanuit jezelf te leven.
Met meer rust, vertrouwen en ruimte voor wie jij bent.
Om dankbaar te zijn voor je leven en toch soms te verlangen naar stilte. Om sterk te zijn en tegelijkertijd behoefte te hebben aan iemand die even naast je staat.
Juist daarom geloof ik niet dat persoonlijke ontwikkeling betekent dat je al je rollen moet loslaten of een totaal ander leven moet creëren.
Voor mij gaat het veel meer over de vraag:
Kun je alles wat belangrijk voor je is blijven dragen, zonder jezelf daarin steeds kwijt te raken?
Veel vrouwen begrijpen zichzelf rationeel al heel goed. Ze weten dat ze te veel verantwoordelijkheid pakken, moeite hebben met grenzen, vaak doorgaan en zichzelf regelmatig op de laatste plaats zetten.
Maar begrijpen is nog iets anders dan ernaar leven.
Daarom ben ik in mijn begeleiding vooral geïnteresseerd in wat er daarna gebeurt. Hoe maak je keuzes? Hoe neem je ruimte in? Hoe reageer je als iemand teleurgesteld in je is? Kun je rust nemen zonder eerst alles af te hebben? Kun je blijven voelen wat jij nodig hebt, ook wanneer anderen iets anders van je verwachten?
Voor mij wordt verandering juist daar zichtbaar: in je relatie, op je werk, thuis en op een gewone dinsdagmiddag.
Je hoeft bij mij niet perfect te kunnen uitleggen wat er speelt en je hoeft ook niet eerst volledig vast te lopen.
Ik luister, stel vragen, kijk mee en durf te verdiepen. Soms zal ik iets benoemen wat schuurt, maar altijd met respect en zonder voor jou te bepalen wat jouw waarheid is.
Mijn doel is niet dat jij afhankelijk wordt van mijn antwoorden, maar dat je jouw eigen antwoorden steeds beter leert herkennen.
En zelf blijf ik ook leren. Ik wil me de komende jaren blijven verdiepen in mensen, patronen, relaties en alles wat invloed heeft op hoe we onszelf ervaren. Niet om zoveel mogelijk certificaten te verzamelen, maar omdat ik geloof dat mijn eigen ontwikkeling onderdeel is van hoe ik anderen begeleid.
“Hoe dichter je bij jezelf komt, hoe minder hard je hoeft te zoeken naar wat bij je past.”
Misschien begint het uiteindelijk daar: niet per se een ander leven creëren, maar steeds meer leven vanuit jezelf.
